به‌گزارش قدس آنلاین، «هیچ فرد عاقلی مقر فرماندهی سنتکام را تنها ۱۰۰ مایل دورتر از ایران قرار نمی‌دهد»، این جمله ژنرال مک‌کنزی، فرمانده سابق سنتکام (فرماندهی مرکزی آمریکا) که اخیراً در نشستی مجازی ایراد شده، آدم را یاد آن حکایت سعدی می‌اندازد که نوشته بود: «هندویی نفت‌اندازی همی‌ آموخت. حکیمی گفت تو را که خانه نِیین است، بازی نه این است». حالا حکایت آمریکایی‌ها و مکان‌های استقرارشان در خلیج فارس در برابر توان پهپادی و موشکی جمهوری اسلامی ایران، همین است؛ پایگاه‌ها حکم همان خانه‌های از نِی ساخته شده هندوها را دارند و ماجراجویی‌ها و جنگ‌طلبی‌هایشان در منطقه نیز نقش پاشیدن نفتی که در دهان نگه داشته‌اند بر مشعلی که در دست دارند را ایفا می‌کنند. دمیدن بر شعله جنگ، نهایتاً آن‌ها را در این خانه‌های نِیین خواهد سوزاند و موشک‌ها، شیشه‌ای بودن این دژها را به آن‌ها یادآور خواهند شد.

همین مسئله، موضوع گزارش جدید نیوزویک است که در آن اذعان شده حملات گسترده ایران به پایگاه‌های آمریکا در منطقه، پرسش‌های تازه‌ای را درباره آینده حضور نظامی واشنگتن در نزدیکی خلیج فارس ایجاد کرده است؛ تا جایی که برخی فرماندهان پیشین آمریکایی معتقدند زمان بازنگری اساسی در آرایش نیروهای آمریکا در این منطقه فرا رسیده است.

نیوزویک در این گزارش به قلم تام اوکانر، نویسنده ارشد حوزه سیاست خارجی و معاون سردبیر بخش امنیت ملی و سیاست خارجی خود، نوشته است که هدف قرار گرفتن مکرر پایگاه‌های آمریکا توسط ایران، تردیدهای جدی درباره دوام مدل سنتی استقرار پایگاه‌های بزرگ و ثابت نظامی در نزدیکی ایران ایجاد کرده است.

این گزارش می‌نویسد یکی از صداهای برجسته‌ای که خواستار تغییر در نحوه استقرار نیروهای آمریکایی شده، فردی است که تا همین چند سال پیش مسئولیت شبکه گسترده پایگاه‌های واشنگتن در منطقه را بر عهده داشت.

ژنرال کنت اف. مک‌کنزی جونیور، فرمانده پیشین فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) گفته مدت‌هاست بر ضرورت تغییر در این زمینه تأکید دارد و درگیری اخیر با ایران نیز این باور او را تقویت کرده است؛ اینکه تجهیزات، سامانه‌های تسلیحاتی و قابلیت‌های نظامی آمریکا باید بیش از گذشته به سمت غرب منتقل شوند.

مک‌کنزی در جریان یک نشست مجازی که توسط مؤسسه یهودی امنیت ملی آمریکا (JINSA) برگزار شد و خبرنگار نیوزویک نیز در آن حضور داشت، گفت: «کاری که باید انجام دهید این است که این زنجیره پایگاه‌ها را به سمت غرب گسترش دهید؛ جایی که دیدن شما برای ایرانی‌ها سخت‌تر باشد و هدف قرار دادنتان برای آن‌ها دشوارتر شود». او البته اضافه کرد در بلندمدت باید پذیرفت موشک‌های ایران برد بیشتری پیدا خواهند کرد، اما تأکید کرد: «من فعلاً دارم مشکل امروز را حل می‌کنم».

تفکری که موشک‌های ایران آن را باطل کرد

نیوزویک در ادامه گزارش خود آورده مک‌کنزی، پایگاه هوایی العُدید قطر که مقر فرماندهی مرکزی آمریکا در منطقه است را نمونه‌ای از یادگار تفکر قدیمی توصیف کرده؛ آن هم در دوره‌ای که جنگ‌های ترکیبی مدرن ارزش راهبردی پایگاه‌های بزرگ و ثابت را در خاورمیانه، آسیا-اقیانوسیه و اروپا زیر سؤال برده‌اند.

او گفت: «ما باید توانایی جابه‌جایی داشته باشیم، باید بتوانیم درباره مکان واقعی استقرارمان دشمن را دچار خطا کنیم. این موضوع نیازمند مدیریت جدی انتشار سیگنال‌های الکترومغناطیسی، شناخت آنچه در فضا ما را رصد می‌کند و چگونگی مقابله با آن است». به گفته مک‌کنزی، آمریکا باید نه‌تنها درک پیشرفته‌ای از سامانه‌های نظامی فضایی داشته باشد، بلکه باید بداند چگونه از انبوه تصاویر ماهواره‌ای تجاری موجود در جهان به نفع خود استفاده کند و مانع بهره‌برداری دشمنان از آن‌ها شود.

او افزود: «باید بدانیم و مسلط باشیم که چگونه از این توانایی برای کمک به خودمان و ضربه زدن به دشمنان احتمالی استفاده کنیم. این درس‌ها در هر درگیری و هر نقطه‌ای از جهان کاربرد دارد». در مورد خاورمیانه، مک‌کنزی پیشنهاد کرد اسرائیل یکی از گزینه‌های اصلی برای تمرکز بخشی از تجهیزات ارزشمند نظامی آمریکا باشد؛ زیرا این کشور از شبکه دفاع هوایی قدرتمندی برخوردار است.

او در عین حال معتقد است آمریکا می‌تواند همچنان سطحی از حضور خود را در برخی نقاط کلیدی خلیج فارس حفظ کند، اما با تمرکز بیشتر بر دفاع ضدموشکی و مقابله با پهپادها، تقویت استحکامات و افزایش همکاری با کشورهای میزبان.

این ژنرال بازنشسته آمریکایی معتقد است چنین تغییری می‌تواند راهبرد فعلی واشنگتن را با شرایط جدید هماهنگ کند؛ چرا که ریشه استقرار پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس به دوران جنگ سرد بازمی‌گردد، زمانی که هدف اصلی، حفاظت از منطقه نفت‌خیز خلیج فارس در برابر تهدید اتحاد جماهیر شوروی بود.

بعدها نیز همین پایگاه‌ها برای عملیات‌های پس از حملات ۱۱سپتامبر و جنگ‌های ضدتروریسم مورد استفاده قرار گرفتند.

مک‌کنزی گفت: «آنچه امروز داریم، در واقع محصول تصمیم‌های قدیمی درباره نحوه استقرار نیروهاست. هیچ فرد عاقلی مقر پیشرو سنتکام را تنها ۱۰۰ مایل دورتر از ایران قرار نمی‌دهد؛ اما این اتفاق افتاد، چون زمانی که این مکان انتخاب شد، ذهن ما درگیر عراق، افغانستان و مسائل دیگری بود، نه تهدید رو به رشد ایران». او افزود: «پیش‌بینی، قلب خرد است و هنگام انتخاب محل مقر سنتکام، خرد چندانی در کار نبود».